چه قدر تمام نمی شود

                                          حرف مردم

رودخانه دراز کشیده و

                                            داستان

درازتر از پای شب

                                حوصله اش را

به بند تراس سپرده!

بر بند 

 سایه های پیراهن های مشکوکی

راه می روند! 

خون !

در رگهای درختی

                        که برگهایش برای تو

دست تکان می دهند

                              خشکیده...